Home

En na nog een mooie safari in Kenia en Tanzania, zit ik nu gewoon weer in Groningen achter mijn computertje en moet ik zo de trein nemen naar mijn werk. Het is dus weer gewoon zoals het was...

Maar, natuurlijk wel met duizend ervaringen rijker, we hebben zoveel mooie en bijzondere dingen gezien, gehoord, geroken en beleefd!

Bedankt allemaal voor het volgen van mijn verhaaltjes en jullie leuke reacties, ik heb er echt van genoten!

Liefs, Margo

Raar maar waar, maar deze twee verschijnselen domineren het straatbeeld van Lamu, een klein eilandje voor de kust van Kenia. Hier zijn we ongeveer een week geweest om eens even uit te rusten van al die vermoeiende busreizen. En eerlijk gezegd hadden we geen betere plek kunnen bedenken…
 
Na een soepele grensovergang tussen Tanzania en Kenia zijn we vrij snel richting de kust gegaan met een pitstop in Naivasha, een plaats niet ver van Nairobi aan een mooi meer met hippo’s en flamingo’s. Daar hebben we de fijne ongemakken van het kamperen weer eens ervaren. Het was vooral erg nat.. Maar dat was niet zo erg, omdat we een fietstochtje gingen maken en het daarvoor al warm genoeg was zonder zon. De tocht was heel bijzonder, het was namelijk in een wildpark. Dus fietsten we zomaar tussen de zebra’s en de gazelles.
 

Inmiddels hebben we Rwanda verruild voor Tanzania en hier regent het al de hele dag. Mooie gelegenheid om maar weer eens achter de computer te kruipen. Sowieso ligt het leven hier aardig plat als het regent, het internet gelukkig niet. 

Het lijkt echt een eeuwigheid geleden dat ik iets heb geschreven, maar misschien is het ook wel zo..

Inmiddels zijn we vertrokken bij het project en hebben we emotioneel afscheid genomen van iedereen in de community. Hoewel, zo heel emotioneel was het nou ook weer niet, eigenlijk vooral gezellig. Het was wel raar om weg te gaan bij Edith en Caphas, de mensen die zo ongelooflijk goed voor ons hebben gezorgd. We realiseren ons niet dat zij telkens afscheid moeten nemen van alle vrijwilligers die komen en dus ook weer gaan. Dat is best zwaar en dat zie je dan ook.

Inmiddels zijn we alweer 5 weken verder, zijn de vorige vrijwilligers Niels en Marjan vertrokken, ben ik voor de tweede keer aan het vervellen, spreken we al een aardig woordje Luganda, weet ik wat raften is plus bijna-doodervaring (en dat heeft niet eens wat met elkaar te maken), weet ik alle ins en outs van baarmoeders en uitwasbaar maandverband en hebben we zeker honderden kilometers afgelegd in roppige busjes op zeer hobbelige wegen. Dit weekend is het Pasen en pakken we onze verdiende rust.
 
Om het een en ander te verduidelijken, een paar dagen uit het leven van Wanyana (dat is mijn Ugandese naam, ik heb de twijfelachtige eer om tot de clan van de Grasshoppers te horen, dat zijn sprinkhanen en een zeer gunstige bijkomstigheid is dat ik die absoluut niet mag eten..)
 

Oh jongens, wat gaat de tijd toch snel! Het vliegt aan de ene kant voorbij. terwijl ik me soms ook ineens realiseer hoe gek het is dat ik hier uberhaupt ben... Het gaat heel goed! Inmiddels zijn we behoorlijk gewend en draaien onze projecten een beetje.

En in de weekenden doen we erg fijne dingen. Vorig weekend zijn we dus naar een wildpark geweest. Ik had me er niet zo heel veel van voorgesteld, maar het was echt geweldig! Zoveel beesten gezien! Olifanten, giraffes, nijlpaarden, krokodillen, heel veel herten, een luipaard en een zwangere leeuw, nog meer herten en wrattenzwijnen, waterbuffels en heel veel vogels... De reis duurde minstens 10 uur en we hebben eigenlijk het hele weekend in een busje gezeten, maar het was het dubbel en dwars waard.

Om even een beter beeld te krijgen van onze werkzaamheden, hieronder een beschrijving van alle projecten binnen het project...


Wat is PELIDO ? 

Lieve allemaal,

Allereerst zullen we jullie geruststellen, we leven nog en zaten niet in de buurt van de aardverschuivingen. Sterker nog, jullie waren eerder op de hoogte dan wij... News travels fast. En bedankt voor al jullie lieve berichten, heel leuk om te lezen!

Het is hier heerlijk! Vanaf gistermiddag 15.00 uur hebben we weekend en omdat het maandag National Holiday is, hoeven we pas dinsdag weer te beginnen met 'werken'.

Lieve allemaal,

De tassen zijn ingepakt, dus we zijn klaar voor vertrek. Tenminste... Als je niet meerekent dat ik mijn hele huis nog moet schoonmaken. Als je dat nooit doet, is het veel werk..

Maar verder is alles klaar. Morgen vertrekken we, gewapend met kleurpotloden, bellenblazen en ballonnen en natuurlijk onze eigen bagage naar Uganda!

We gaan uiteraard proberen om zoveel mogelijk te beleven en daar uitgebreid verslag van te doen.

Tot de volgende berichten!
Liefs,
Marten en Margo